Mirditë: Ushtari plagoset në frontin e zjarreve – sa të mbrojtura janë trupat që luftojnë me flakët?

Një tjetër dëshmi e rrezikut ekstrem me të cilin përballen efektivët në betejën me zjarret. Një 28-vjeçar i Forcave të Armatosura, Andrea Kaçi, është plagosur gjatë operacionit për shuarjen e flakëve në zonën e Mirditës dhe është transportuar me urgjencë në Spitalin e Traumës në Tiranë.

Sipas raportimeve të fundit, Kaçi është në gjendje të stabilizuar dhe jashtë rrezikut për jetën, ndërsa po ndiqet nga mjekët dhe i është nënshtruar ekzaminimeve të specializuara për dëmtimet e pësuara në kokë. 

Terreni i thyer, një armik më shumë

Operacioni në Mirditë po zhvillohet në kushte të vështira. Terreni malor dhe shkëmbor, temperaturat e larta, tymi, era dhe përhapja e shpejtë e flakëve e bëjnë ndërhyrjen nga toka veçanërisht të rrezikshme.

Në zonën Shtanë–Tenë, forcat zjarrfikëse, strukturat vendore, shërbimi pyjor dhe Forcat e Armatosura janë angazhuar për izolimin e vatrave. Autoritetet kanë raportuar se aktualisht banesat nuk janë në rrezik, por operacioni vijon. 

Në këto kushte, çdo lëvizje e gabuar mund të kthehet në një incident serioz.

Një detaj që ngre pikëpyetje për sigurinë operacionale

Ka një mospërputhje mes raportimeve të para për dinamikën e incidentit. Disa burime raportojnë se 28-vjeçari është rrëzuar në një terren shkëmbor, ndërsa raportime të tjera, duke iu referuar informacionit operacional, bëjnë të ditur se incidenti ka ndodhur gjatë furnizimit me ujë të një automjeti zjarrfikës, kur një tub me diametër rreth 120 mm është shkëputur nën presion dhe pjesa metalike e tij ka goditur efektivin.

Dinamika e saktë e aksidentit duhet të sqarohet nga autoritetet, pasi bëhet fjalë për një operacion me rrezik të lartë dhe për çështje që lidhen drejtpërdrejt me sigurinë në punë.

Zjarret nuk janë më vetëm një problem i zjarrfikësve

Ngjarja në Mirditë sjell në vëmendje një realitet që është bërë gjithnjë e më i dukshëm gjatë kësaj vere: Forcat e Armatosura po përdoren si një komponent i rëndësishëm i reagimit kombëtar ndaj zjarreve.

Trupa ushtarake janë angazhuar në disa zona të vendit, në mbështetje të strukturave të emergjencave civile dhe shërbimeve zjarrfikëse. Në operacionet e fundit janë përdorur forca tokësore, helikopterë dhe avionë për ndërhyrjen nga ajri. 

Kjo e bën edhe më të rëndësishme një pyetje: a është sistemi i sigurisë së personelit i përshtatur për një luftë me zjarret që po zhvillohet në terrene gjithnjë e më të vështira?

Pajisjet dhe procedurat janë po aq të rëndësishme sa numri i forcave

Në një operacion zjarri nuk mjafton të kesh njerëz në terren. Duhet të kesh edhe:

• pajisje individuale të përshtatura për temperaturat dhe terrenin;
• komunikim të pandërprerë mes grupeve;
• vlerësim dinamik të rrezikut;
• korridore të sigurta të tërheqjes;
• ekipe mjekësore dhe evakuim të shpejtë;
• koordinim të ngushtë mes zjarrfikësve, ushtrisë, emergjencave civile dhe strukturave vendore;
• protokolle të qarta për ndërhyrjen në terrene shkëmbore dhe të pjerrëta.

Një ushtar nuk duhet të bëhet viktimë e mungesës së koordinimit, pajisjeve apo vlerësimit të rrezikut.

Mirënjohje për ata që hyjnë aty ku të tjerët largohen

Andrea Kaçi është sot fytyra e një grupi të madh burrash dhe grash që po përballen me flakët në terren.

Ata nuk luftojnë një armik tradicional. Përballë kanë një kombinim të temperaturave ekstreme, tymit, erës, terrenit të thyer dhe një zjarri që mund të ndryshojë drejtim brenda pak minutash.

Prandaj plagosja e një efektivi në Mirditë nuk duhet parë vetëm si një incident individual. Është një sinjal për mënyrën se si Shqipëria duhet të përgatitet për emergjencat e së ardhmes.

Nëse zjarret po bëhen më të mëdha, më të shpeshta dhe më agresive, atëherë edhe standardet e sigurisë për ata që i luftojnë duhet të jenë njësoj të larta.

Sepse në frontin e zjarrit nuk mbrohet vetëm pylli, prona apo banesa. Mbrohen edhe njerëzit që hyjnë në flakë për të shpëtuar të tjerët.

Balkan Focus

Analizë | Siguri | Emergjenca | Mbrojtja Civile